Καμία Ανάσα Χαμένη


Ήταν δεμένοι σε παράταξη σε τρεις στύλους, αυτός και οι σύντροφοί του.

Είχαν προηγηθεί οι ατελείωτες ώρες παραμονής στην παγωμένη ύπαιθρο, όπου το χιόνι έπεφτε απαλά και τους σκέπαζε, πριν τα ρίγη του κρύου το τινάξουν από τους ώμους τους. Είχαν πάψει να νιώθουν τα δάχτυλά τους και τα αφτιά τους από τον πάγο, αν τα τσάκιζες, θα έσπαζαν. Μα οι σύντροφοι που ένας ένας έφευγαν και δε γύριζαν ξανά και η πνιχτή ηχώ από τις ντουφεκιές, που ταξίδευε στον αέρα ταράζοντας τα πουλιά στα δέντρα, τρύπωνε μέσα τους πιο βαθιά από το κρύο. Είχαν συλληφθεί για τη συμμετοχή τους στον Κύκλο Πετρασέφσκι. Ήταν είκοσι τρεις του Δεκέμβρη.

Δεμένοι στους στύλους ενώπιον του εκτελεστικού αποσπάσματος μετρούσαν τις ανάσες τους. Βιάζονταν να προλάβουν δυο παραπάνω πριν πάψουν για πάντα. Το χνώτο τους αναδευόταν στο εσωτερικό της κουκούλας που τους είχαν φορέσει. Το ύφασμα ρουφιόταν στην κοιλότητα του στόματος σε κάθε πανικοβλημένη εισπνοή. Πόσο ξεδιάντροπα είχαν σπαταλήσει τις ανάσες τους σε μποτίλιες βότκας, σε παράνομα στοιχήματα και χαρτοπαιξία. Μια ζωή ξοδεμένη σε ανούσιες απολαύσεις, σκέφτονταν. Μια ζωή πεταμένη.

Το πρόσταγμα δόθηκε. Οι επικρουστήρες στα μουσκέτα όπλισαν και ο συγχρονισμένος τριγμός έφτασε ως τα αυτιά τους σφίγγοντας τις καρδιές τους. Τα δάχτυλα των εκτελεστών μετατοπίστηκαν στην σκανδάλη. Οι ανάσες των αιχμαλώτων επιτάχυναν. Το ανεβοκατέβασμα του στήθους φανέρωνε την ένταση της αγωνίας τους. Οι σύντροφοι σφάλισαν τα μάτια τους μες στην σκοτεινή κουκούλα. Το τέλος έμοιαζε να έρχεται βασανιστικά αργά. Τόσο αργά που πρόλαβαν πρώτα να ακούσουν τον καλπασμό ενός αλόγου και τις διαμαρτυρόμενες φωνές του όχλου και μετά το νέο που για πρώτη φορά ίσως ταξίδευε ταχύτερα από μια σφαίρα.

Ο Τσάρος είχε απονείμει χάρη.

Τους επιτράπηκε να κρατήσουν για λίγο ακόμα το όμορφο δώρο της ζωής. Στο άκουσμα των νέων άφησαν την τελευταία ανάσα που φύλαγαν να βγει με ανακούφιση και ξέσπασαν σε δάκρυα που πάγωναν στις βλεφαρίδες τους. Τότε, ενώ έλυναν τα δεσμά τους, τρίβοντας τους πληγωμένους τους καρπούς μέσα τους το υποσχέθηκαν.

Καμία ανάσα χαμένη πια.